Şükran gününün geçmişi, 1620 yılında İngiltere’den May Flower gemisi ile Amerika’ya, rüyalarındaki bir hayata ulaşma arzusu ile gelen insanlara dayanıyor. Aylarca süren yolculuktan sonra hasta ve açlıktan bitap düşmüş şekilde varan İngilizler’in hikayesi.
İngilizler, 387 yıl önce gemiden indiklerinde onları meraklı bakışlarla Kızılderililer karşılar, onlara yiyecek verir. Hindi avlamasını, mısır ekmesini öğretirler.
Kızılderililer’in yardımı ile yeni hayatlarına başlayan İngilizler aradan geçen senelerden sonra hayatlarını düzene sokarlar ve ilk geldikleri gün kendilerine sofralarını açan, onlara yardımcı olan Kızılderililer’e şükranlarını sunmak için İngiliz Vali William Bradford tarafindan büyük bir ziyafet hazırlanır ve Kizilderililer davet edilir.
Kızılderililer’in şefi Massoit, 90 Kızılderili ile bu yemeğe katılır. O günden sonra her hasat sonrasında bu yemek geleneği sürer. Ama ilk olarak 1863 yılında Amerika’nın o dönemdeki Başkanı Abraham Lincoln, Şükran Günü’nün ulusal bir bayram olmasini meclise önerir.
Resmi olarak bu öneri bazı sebeplerden dolayı meclise taşınmaz ama Amerika’nın çoğu bölgesinde bu gelenek sürdürülür. Lincoln döneminde ele alınamayan bu öneri, 78 yıl sonra, yani 1841 yılında o dönemin Amerikan baskani Franklin Roosevelt tarafından tekrar meclise taşınarak karara bağlanır ve bu tarihten itibaren her yılın Kasım ayının son Perşembesi “Şükran Günü” olarak, ulusal Bayram ilan edilir.
(kaynak)Amerika'da yaşadığım dönemde şükran gününde biz hindi sevmediğimiz için Kuru Fasulye ve pilav yapmıştım, bu yıllarca espri konusu olarak hala gündemdedir:)
Bu pastayı daha önce kızı ve oğlu için pasta isteyen ve İzmit'e gönderdiğim sevgili Gülperi hanımın arkadaşı Zeynep hn için yaptım. Daha önce Kurban Bayramı için Koyun şeklinde pasta yapmıştım ama hindi şeklinde pasta yapmak kısmet olmamıştı, çok severek hazırladım bu pastayı.
Ben de buradan Şükran Gününü kutluyorum..
